برنامه صعود زمستانه به قله کلونچین زرد کوه

برنامه صعود زمستانه گروه کوهنوردی سپیدار جهرم به قله کلونچین به صورت ۴ روزه از تاریخ ۱۶/۹/۹۴ تا تاریخ ۲۰/۹/۹۴ برنامه ریزی شده و اعضا شرکت کننده در این صعود ۹ نفر بوده :
محمود ناظری ، محمود خواج زاده ، کاظم ناظری ، فرهاد ناظری ، محمد صحراییان ، سعید نورزاد، عنایت توسلی ، مسعود اشراق ، محمد نیک نام .
رشته کوه زرد کوه حد فاصل دو رودخانه بزرگ کوهرنگ و بازفت در استان چهار محال بختیاری از رشته کوه زاگرس می باشد و در این رشته کوه قلل متعددی بالای ۴۰۰۰ متری در زرد کوه قرار دارد ، که بلندترین آن کلونچین با ارتفاع ۴۲۲۱ متری می باشد .
در تاریخ ۱۶/۹ /۹۴در ساعت ۱۲ ظهر از جهرم به سمت بروجن حرکت کردیم ساعت ۷ شب در بروجن منزل یکی از دوستان همنورد در صعود به نپال مهمان شدیم به صرف شام و معارفه دوستان بروجنی و جهرمی .
روز دوم سفر به اتفاق دو نفر از دوستان بروجنی بنام های سید جمال افضلی و باقر طاهری ساعت ۵ صبح به سمت کوهرنگ در یک مسیر برفی که جاده ها به علت بارش برف شب گذشته از برف پوشیده شده بود . ساعت ۲ عصر به سالن تربیت بدنی کوهرنگ رسیدیم بدلیل بارش برف و تأخیر در حرکت به کوهرنگ ، صعود در ساعت ۲ عصر با مخالفت مدیرفنی گروه رو برو شد . دوستان پس از صرف ناهار و استراحت عصرانه مشغول به تهیه شام شدند .
روز سوم سفر و روز اول صعود
ساعت ۵ صبح بیدار باش و پس از صرف صبحانه ساعت ۶ صبح به اتفاق ۵ نفر از همنوردان راه افتادیم .
کسانی در کوله هایشان جز عشق به کوه و مهربانی نسبت به یکدیگر چیزی نبود IMG_9587، در افکارشان انسانیت و در دستانشان بذر صفا و صمیمیت بود که با هر قدم به اطراف می پاشیدند .
مسیر اولیه با شیب نسبتاٌ شدید کوله های سنگین سه روزه ، کفشهای ۲ و ۳ پوش همراه با یک اراده مصمم.خورشید در حال طلوع بود و پرتو انوار مهربانی خود را بر همگان می پاشید .
زردکوه در شب قبل در انتظار میزبانی نشسته بود او لباس زرد خود را از تن بیرون کرده بود و لباس سپید عروسی پوشیده بود لباسی از جنس برف، زردکوه آغوش باز کرده بود و ما را به مهمانی گرم خویش فراخوانده بود از قبل می دانستیم رسیدن به دامان پر از مهر زردکوه در زمستان کار دشواری است .
گام هایمان یکی پس از دیگری استوارتر می شد . بر فراز ارتفاع تونل کوهرنگ که رسیدیم از دور نگاه های عاشقانه دو خواهر کوچک و یک برادر بزرگ ما را مجذوب خویش ساخت ، آری یک زرد و دوزرده خواهر و کلونچی برادرکمی پایین تر، مادر مهربان نشسته بود که همچون همه مادران در سرافرازی فرزندانش کمتر دیده می شوند که آن هم به سختی دیده می شد ،
پناهگاه را می گویم .
سیر عاشقی را برای صعود ادامه دادیم .
آفتاب ، برف ، فرازو نشیب راه ، سنگ لاخ بودن کف دره ، تا رسیدن به دریاچه.
خدایا تو را سپاس می گویم به خاطر عظمت و بزرگیت که خالق زیباترین تصاویر خلقتی ، سطح دریاچه یخ زده بود . درخشش انوار طلایی رنگ خورشید بر سطح دریاچه که همچون الماس می درخشید چنان زیبا بود که نگارش زیبائیش برایم سخت است .
پس از ۴٫۵ ساعت صعود و فرود خود را در پیش قامت استوار زردکوه رساندیم، برف کوبی بسیار سنگین مسیر و سنگینی کوله ها سرعت حرکت را کندتر کرده بود ، محمود و کاظم ناظری که قصد همراهی ما را داشتند ، در کنار سد از ما جدا شدند . مسیر را تا ابتدای دامان زرد کوه ادامه دادیم ساعت ۲ عصر بود و ساعت ۵ هوا تاریک می شد .
به حرکت خود ادامه دادیم محکم تر و مصمم تر از قبل ، حجم برف های تلمبار شده بر روی هم آنقدر زیاد بود که قدمهامان تا ران پاهایمان در برف می نشست .
شیب بسیار تند راه ، سرعت حرکت را کند و کندتر می کرد به هیچ چیز جز پناهگاه فکر نمی کردیم ، مادری که با آغوش باز انتظارمان را می کشید . هوا سرد و سردتر می شد در یک مسیر سخت قرار گرفته بودیم ، مسئول فنی گروه همه اعضا را از حرکت باز داشت و خودش برای بررسی دقیق تر به جلو رفت . بارش برف در روزهای قبل ، تابش مستقیم خورشید و سردی هوای غروب احتمال ریزش بهمن را شدید کرده بود پس از بررسی راه ، مسیر صعود را ادامه دادیم نزدیک به پناهگاه بودیم ،کفش های دو نفر مهمانمان، مناسب برای این صعود نبود و احتمال یخ زدگی انگشتانشان زیاد بود . با اصرار خودشان و صلاحدید مسئول فنی صعود این دو نفر از گروه جدا شده و با کم کردن وزن کوله پشتی هایشان راه بازگشت را در پیش گرفتند.
طی تماس با دوستان در کوهرنگ دو نفر از دوستان تحت نام گروه پشتیبانی به استقبال این دو نفر حرکت کرده تا در صورت بروز مشکل حمایت و پشتیبانی صورت گیرد .
ادامه مسیر صورت گرفت و پس از ۵/۳ ساعت به پناهگاه رسیدیم هوا کم کم تاریک می شد .
وسایل شب مانی چادرها در پناهگاه نصب شد ، سرمای هوا و باد در حال وزیدن بود .
خستگی راه ، نگرانی دوستان در حال بازگشت و هوای نامناسب که احتمال ریزش بهمن ، همه را به سکوت واداشته بود صرف شام و استراحت ، ساعت ۵/۱۰ شب خبر بازگشت دوستان که کمپ به ما رسیده بودند را دریافت کردیم و خیالمان راحت شد .
روز دوم صعود :
ساعت ۷ صبح با صدای مسئول فنی گروه که از بیرون چادر و پناهگاه می آمد توجهم را جلب کرد ، بلند شوید احتمال ریزش بهمن سنگین را می داد .
با هشدار مسئول فنی گروه سریع چادرها را جمع کرده ، وسایل و کوله هامان را جمع کردیم و باید سریع قبل از بروز خطر برمی گشتیم . صرف صبحانه سریع انجام شد . ارتفاع کم و کم تر شد و ساعت ۱۲ در کنار سدّ پشت تونل کوهرنگ بودیم مجدداٌ مسیر صعود برای سوار شدن بر یال تونل کوهرنگ آغاز شد . ساعت ۵/۳ عصر در حالی که دوستان به استقبال ما آمده بودند در محوطه کمپ تربیت بدنی کوهرنگ یکدیگر را در آغوش کشیدیم و خوشحال و خرسند که همگی دوستان در کمال صحت و سلامت به کمپ بازگشته بودند، خدای بزرگ را شکر IMG_9588کردیم .
صرف ناهار و استراحت و شب مانی در خوابگاه تربیت بدنی کوهرنگ انجام شد .
روز چهارم سفر :
ساعت ۹ صبح بازگشت از کوهرنگ به سمت جهرم صورت گرفت و ساعت ۶ عصر همگی دوستان در جهرم از یکدیگر خداحافظی کردند تا در صعودی دیگر با عظم و اراده ی استوارتر همدیگر را همراهی نمایند .
در پایان ضمن تشکر صمیمانه از رئیس تربیت بدنی کوهرنگ ، رئیس هیئت کوهنوردی کوهرنگ .

عزیزان همراه :
۱ – محمود خواج زاده سرپرست گروه
۲ – محمود ناظری
۳ – سعید نورزاد
۴ – مسعود اشراق
۵ – فرهاد ناظری
۶ – محمد صحرایی مسئول فنی
۷ – محمد نیک نام
۸ – عنایت توسلی گزارشگر
۹ – کاظم ناظری
میهمان :
۱ – سید جمال افضلی
۲ – باقر طاهری
۳ – بهزاد راستی

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جهرم
(°C)٢٣
وزش باد آرام
فشار (in)٢٧.٠۵
محدوده دید (mi)۶.٠
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت (in)٢٧.٠۵